Erice

To wg mnie obowiązkowy punkt programu. Nigdzie indziej nie ma takich widoków, nawet z Etny


Oczywiście, nie tylko dla samych widoków warto wybrać się do Erice (wymawia się „ericze”, z akcentem na pierwszą sylabę), ale też żeby zobaczyć miasteczko i jego oryginalne położenie. Dzieli je od Palermo ponad 100 km. Tuż obok leży z kolei inne duże miasto – Trapani. Nie byłam tam, ani nie opisuję tego miasta na blogu, ale zawsze można rozważyć jego zwiedzenie i nocleg.

Trapani połączone jest z Erice kolejką gondoli (po włosku funivia), którą (zamiast auta) możemy dostać się na górę. Dolną stację gondoli w Trapani zaznaczyłam tutaj. Górna stacja gondoli w Erice jest tutaj. Cennik, godziny otwarcia (ale również linie autobusowe z miasta do dolnej stacji kolejki) znajdziecie na stronie internetowej Funivia tutaj. Już same widoki z gondoli na wybrzeże muszą dostarczać niezłych wrażeń.


O Erice:

Położone jest na górze o tej samej nazwie na wysokości 751 m n.p.m. i ma kształt trójkąta. Założone zostało przez Elymów – jeden z trzech rdzennych ludów Sycylii, dla których Erice było centrum religijnym. Starożytna grecka nazwa miasta to Eryx i pochodzi od imienia syna Afrodyty. Fenicjanie czcili tu boginię miłości i płodności Asztarte, Grecy Afrodytę, a Rzymianie Wenus Erycyńską. Miasteczko ograniczone jest powierzchnią płaskowyżu, stąd zabudowa jest „ściśnięta”, a uliczki stosunkowo wąskie.

Wśród głównych zabytków Erice jest Castello di Venere – twierdza zbudowana przez Normanów w XII w. na ruinach świątyni poświęconej niegdyś Wenus Erycyńskiej. Po niej samej również pozostały już tylko ruiny. Chroniły ją dodatkowo wysunięte wieże Torri del Balio, połączone niegdyś z zamkiem mostem zwodzonym. Teren wokół zamku z biegiem czasu się zmieniał. Dobudowano m.in. rampę prowadzącą do zamku w miejsce mostu zwodzonego. W XIX w. hrabia Agostino Pepoli przystąpił do prac restauratorskich. Odbudował  m.in. zniszczoną pięcioboczną wieżę z Torri del Balio, zbudował ogród Giardino del Balio – zielone płuca miasta, czy też charakterystyczną Torretta Pepoli. Czekają nas tam wspaniałe widoki na wybrzeże w obu kierunkach, m.in. na Trapani, Wyspy Egadzkie, a z drugiej strony na Zatokę Castellammare z przyklejoną Monte Cofano, no i w głąb wyspy. Więcej o cenach i godzinach otwarcia tych atrakcji znajdziecie na stronie intranetowej Fundacji Erice ART tutaj.

Jest tutaj też sporo kościołów. Z tych bardziej popularnych to na przykład znajdujący się nieopodal Porta di Trapani Chiesa Madre, zbudowany w XIV w. w stylu gotyckim. Obok stoi dzwonnica, która niegdyś pełniła rolę wieży strażniczej. Jest udostępniona jako punkt widokowy na wybrzeże Trapani.

Z kolei przy Via Vittorio Emanuele 14 znajduje się słynna na całe Erice, a pewnie i nie tylko, cukiernia Marii Grammatico z ciasteczkami z różnymi nadzieniami, o różnych smakach i polewach.

Obiad jadłam w polecanej przez przewodnik restauracji Monte San Giuliano, serwującej lokalną kuchnię, z naprawdę miłą obsługą i przystępnymi cenami. Zlokalizowana jest przy Vicolo San Rocco 7.

Przykładowy spacer na mapie: 
(bo powłóczyć się po Erice można na kilka sposobów) ;-)

Zobacz również pozostałe wycieczki z kategorii Sycylia lub kliknij w Menu Hamburger (jeżeli przeglądasz przez komórkę).

Fotorelacja z wycieczki do Erice:
↑ w Tonnara di Bonagia
↑ widok z Tonnara di Bonagia na Monte Cofano
↑ już albo dopiero w Erice – początek Via Vittorio Emanuele zaraz za Porta Trapani
↑ Erice – na Piazza della Loggia
↑ Castello di Venere
↑ Torretta Pepoli
↑ Torretta Pepoli, a w dali Monte Cofano
↑ widok na wybrzeże, a w dali Monte Cofano
↑ Chiesa Madre

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.